, /PRNewswire/ — Zeven grote Pakistaanse commerciële banken scoren gemiddeld slechts 1,12 op 10 voor klimaatbeleid en 1,69 voor biodiversiteit. Dit legt een kritieke kloof bloot tussen duurzaamheidsverplichtingen en de openbaar gemaakte waarborgen die hun financiering reguleren, volgens een nieuwe benchmark van Fair Finance Pakistan, die op 13 oktober 2026 werd gelanceerd.
De analyse onthult een schrijnend onevenwicht: de positieve beleidsdekking bedraagt gemiddeld 75,4% voor de eigen activiteiten van banken, maar slechts 23,1% voor de bedrijven en projecten die ze financieren. De beleidsmatige toezeggingen van banken is het zwakst daar waar hun kapitaal invloed kan uitoefenen op milieu- en sociale resultaten.
De studie, uitgevoerd volgens de methodologie van de Fair Finance Guide International en geleid door dr. Abid Aman Burki, beoordeelt Allied Bank, HBL, MCB, Meezan Bank, National Bank of Pakistan, Standard Chartered Pakistan en UBL. Geen enkele bank behaalt 42% van de maximale totale score.
MCB en National Bank of Pakistan scoren nul op het gebied van biodiversiteit. UBL behaalt een score van 0,94, terwijl HBL en Meezan elk een score van 1,25 behalen. Standard Chartered Pakistan scoort 5,31 en Allied Bank 3,05, waaruit blijkt dat sterkere toezeggingen haalbaar zijn binnen Pakistans markt.
“Banken eisen verantwoording van leners. Hun besturen moeten die discipline ook toepassen op de milieu- en sociale gevolgen van financiering,” aldus Asim Jaffry, Country Program Lead bij Fair Finance Pakistan. “Een duurzaamheidsverklaring kan geen vervanging vormen voor waarborgen bij kredietverlening. Gemeenschappen hebben behoefte aan schone lucht, beschermde ecosystemen en afdwingbare eisen die aan klanten van banken worden gesteld. Beleggers hebben bewijs nodig dat het bankbeleid bepaalt hoe het geld de balans verlaat.”
De Pakistaanse NDC 3.0 bepaalt een nationale klimaatagenda waarvan de uitvoering afhankelijk is van financiering. Deze beleidsscores bieden echter weinig garantie dat de bankfinanciering die richting consequent ondersteunt. Internationale afspraken over biodiversiteit vereisen ook dat overheden ervoor zorgen dat grote bedrijven en financiële instellingen hun risico’s, afhankelijkheden en impact op de natuur beoordelen en openbaar maken.
De bevindingen hebben betrekking op openbaar gemaakte beleidsmaatregelen; ze kwantificeren niet de milieuschade die door individuele leningen wordt veroorzaakt. Ze leggen zwakke punten bloot in de normen waaraan banken kunnen worden getoetst.
Het klimaatrisicokader van de State Bank of Pakistan uit december 2025 vereiste dat de raad van bestuur de implementatieplannen uiterlijk in september 2026 zou goedkeuren, met volledige naleving uiterlijk in juni 2029.
Fair Finance Pakistan roept bankbesturen op om mijlpalen in de implementatie te publiceren, de waarborgen voor biodiversiteit en tegen vervuiling te versterken en de gefinancierde emissies en transitievereisten die aan klanten worden gesteld openbaar te maken. Het roept toezichthouders, internationale investeerders en correspondentbanken op om aantoonbare vooruitgang te eisen.
“De toets is of sterker beleid financieringsbeslissingen verandert en ervoor zorgt dat banken publiekelijk verantwoording afleggen over de uitvoering, aan de hand van duidelijke, verifieerbare termijnen”, zei Huma Iqbal, Policy Analyst, Fair Finance Pakistan.
